Giraffes voeren, zonsondergang en oude bekenden

Vandaag had van alles wat in petto, gepland en ongepland.
We gaan na een ontbijtje op weg naar Busch Gardens, we hebben niet alleen toegang en preffered parking met onze super grover passen maar ook korting op eten, drinken en tours. Ik wilde al heel lang de giraffes voeren maar dat is een aparte tour waar je dus ook apart voor moet betalen. Nu hadden we besloten om dit vandaag maar eens te gaan doen. We lopen via de aapjes naar de outpost waar we met de tour van 12 uur mee kunnen. In de tussentijd lopen we wat rond en kijken o.a. even bij de olifanten.

Het was nog een beetje mistig in het regenwoud :-)

Dan is het al weer tijd voor de tour. Het was heel gaaf om de giraffes eten te geven en ze nu eens aan te kunnen raken. Hun haren en huid voelt eigenlijk net als dat van een paard. Voor de rest ga je met een grote wagen door de safari en kom je nog allerlei andere dieren tegen.

En dit is ook de natuur :-) Als er over 16 maand een baby neushoorn geboren wordt in Busch weten wij wanneer die gemaakt is.

 

Na deze mooie belevenis gaan we lunchen en lopen dan nog diverse routes die we de afgelopen keren niet gedaan hebben. We zien weer veel mooie en interessante dieren.

Wat zouden die nou met elkaar bespreken??

Meneer leeuw ligt lekker op zijn staart te kauwen.

Een armadillo, weet het nederlandse woord niet.

Een luiaard, ik zou er heel veel voor over hebben om er eens een keertje een te mogen aanraken/vasthouden

Ik had nog even een onderonsje met deze Bald Eagle. Hij reageerde op mijn gepraat, erg gaaf!

Nadat we nodige uren besteed hebben in Busch gaan we door naar Clearwater beach om daar de ondergaande zon te zien. We lopen lekker wat over het mooie witte strand en Ruwin maakt diverse foto's.

En daar krijg je dan weer trek van dus gaan we op zoek naar een plekje om te eten. Dit wordt in het Hilton. Het eten was erg goed, de prijs viel reuze mee :-)

Dan wordt het al weer snel tijd om een plekje te zoeken om de zonsondergang te gaan bekijken. Als we een stukje lopen zien we iemand met een tripod klaar staan, als we nog eens goed kijken zien we dat het Rick en Mandy zijn. Das wel heel toevallig, van alle mogelijke stranden en dagen om een zonsondergang te gaan bekijken staan we op dezelfde plek. We praten lekker bij en kijken ondertussen naar de achter de wolken verdwijnende zonsondergang. Het blijft een mooi gezicht.

We genieten met volle teugen maar aan dit alles komt weer een eind en het is tijd om anderhalf uur in de auto te gaan zitten en huiswaarts te rijden. Dit gaat allemaal prima tot de laatste 10 mile. De hemel breekt open en de snelweg I-4 wordt bijna een zwembad, dat was minder fijn maar we komen heelhuids thuis en gaan dan na de blog te hebben gedaan lekker naar bed. Morgen gaan we naar St. Augustine, de oudste plaats in Amerika (als ik het goed heb).