Happy 35 th Epcot

zondag 1 oktober

Vandaag bestaat Epcot 35 jaar en dat is een reden voor een feestje. We hebben ons aangemeld bij de groep van WDWCelebrations net als 10 jaar geleden. Maar wacht, voor ik verder ga gaan we eerst even 10 jaar terug in de tijd.

Het is 1 oktober 2007 om 7.00 in de ochtend als Ruwin en ik voor de ingang van Wilderness Lodge (het hotel waar we toen verbleven) staan te wachten om twee wildvreemden voor mij (Ruwin kende Martin al wel van online chats) uit Engeland die ons op komen pikken om ons mee te nemen naar Epcot (de bussen reden nog niet zo vroeg en wij hadden geen auto). Er gaat een raampje open, zijn jullie Gerrie en Ruwin? Ja dat zijn we, oke stap in en dan gaan we naar Epcot. Een hele rare gebeurtenis maar het begin van een super leuke vriendschap.
De mannen hadden dit geregeld, die leek het wel lekker makkelijk maar zowel Michelle als ik hadden ons druk gemaakt over ja maar wie zijn dat en hoe zijn ze en wat als ik haar nu niet aardig vind en meer van dat soort vragen.Dit bleek allemaal onnodig te zijn wat tot op de dag van vandaag begrijpen we elkaar zonder woorden, liggen we in een deuk om dezelfde dingen. Maar het was een vreemd begin van die eerste oktober in 2007.

Maar terug naar vandaag. Een vroege start, snel ontbijt thuis en hop naar Epcot.

Martin, Michelle en Steve schuiven bij ons aan en begint het wachten tot we naar binnen mogen. Martin is zoals een aantal van jullie weten nogal actief in het maken van tributes over Disney dus hij geniet enige bekendheid. Dit blijkt ook als we staan te wachten. Hij wordt herkend en aangesproken door iemand, dus praatje maken. Vervolgens zie ik een vrouw reageren zoals ik zou doen als ik bijvoorbeeld Channing Tatum zou zien omdat ze Martin herkent. Voor ons hillarisch natuurlijk maar voor haar was haar hele dag goed. Ach ja zo hou je het wel uit met wachten.

de vrouw links achter Martin had op dat moment nog geen idee wie hij was :-)

Als het park echt open gaat gaan de mannen op zoek naar een plek om de openingsceremonie te zien en te filmen, de vrouwen gaan op zoek naar een lekker bankje. Onderweg zien we al diverse mensen die we kennen dus knuffel hier, zwaaien daar. Erg leuk om zoveel bekenden te zien. 
Tegen kwart over negen begint het te hozen dus wij vrouwen snel naar binnen om te schuilen. De bikkels van de mannen blijven staan op hun plek en laten zich nat regenen. Net voor 10 uur wordt het droog en kan de ceremonie starten.

Ik zal mezelf en iedereen een minuut bij minuut beschrijving van de dag maar besparen anders wordt het te veel tekst ;-). We hebben in elk geval super veel lol. De basisgroep vandaag bestaat uit Martin, Michelle, Steve en wij maar elk half uur komen er mensen bij, gaan er weer mensen weg, zien we weer nieuwe mensen en staan of zitten we weer ergens te kletsen. Super gezellig als je zo veel mensen kent. En als je ze nog niet kent dan is dat ook niet erg want we zijn er immers allemaal voor hetzelfde lol.


We doen vandaag maar twee attracties, Soarin en Spaceship Earth. Ik zit met Steve in Spaceship Earth. Je kan daar de taal kiezen om het verhaal te beluisteren en we kiezen ervoor om voor Duits te gaan. Ik kan dit natuurlijk prima verstaan maar voor Steve klinkt het allemaal wel erg snauwerig (kan me daar wel iets bij voorstellen). Natuurlijk liggen we om de haverklap in een deuk. Geloof dat Steve twee woorden heeft kunnen verstaan van het hele verhaal van een minuut of 10 :-)

Er worden diverse groepsfoto's gemaakt en ik krijg flink reacties op mijn t-shirt.

Ik vond hem wel erg toepasselijk voor vandaag eigenlijk

We eindigen de dag net zoals 10 jaar geleden met een dessert Party. Toetjes als diner ik vind het helemaal prima.

Martin en Ruwin bespreken de afgelopen 10 jaar

Dan gaan we op weg naar de locatie van waar af we het vuurwerk gaan kijken. Reflections of Earth is zoals altijd weer geweldig. De 5 minuten extra vuurwerk is gewoonweg belachelijk. Je weet niet meer waar je moet kijken. We zaten wel een beetje verkeerd want de wind en de roet deeltjes stonden onze kant op. Ach ja als regen ons niet deert dan doet roet dat ook niet zullen we maar zeggen.

Na een laatste groepsfoto nemen we afscheid van diverse mensen en lopen richting de uitgang. Ruwin wil nog graag een t-shirt van het 35 jarig bestaan. Eerder was de wachtrij hiervoor een kleine 3 uur, nu nog een minuut of 10 dus hup shirt gekocht, laatste mensen gedag gezegd en naar huis. We zijn zeer moe maar kijken terug op een zeer geslaagde dag en hopen dit over 10 jaar weer met dezelfde mensen te mogen meemaken.

Welterusten